O MES máis cruel non é o de abril.

Setembro é triste antes do outono. Os carros

cantaban polas corredoiras

maravillosamente. Carrexaban o pan

cara ás granívoras tullas dos señores da terra

en concepto de foro ou alugueiro

de terça ou quarta do que deus í der,

ou de renda sabida

non embargante grando nen geada,

que deveredes dar en paz e en salvo

por día de san Miguel de setembro.

Ei, vacas, ei.

Trece fanegas de centeo

e tres e media de trigo pola medida de Vilalba

tampouco non son tanto se non hai lama nas rodeiras.

Darío X. Cabama, Cabalgada na brétema

Así pasan cantando

na calma amorosiña desta tarde,

e prometendo inchente

pra días de friaxe,

os doce carros de herba

que deu o Prado Grande.

Xosé Crecente Vega