EL CARRO DESNUDO Y COSMOPOLITA

AMADO CARBALLO:

Os piñeiros mortos

La imagen del carro como un ataúd que transporta a los pinos muertos. Muchas prosopopeyas en la línea hilozoísta de Amado Carballo.

Os piñeiros mortos

Afiado o berro dos carros

fende o sol-pôr amarelo.
Rube a lua poI-o monte
para despedil-o enterro.



As estrelas en ringleiras
alumean o vieiro;
o bosque despeiteado
enloitouse de silenzo.



Co ollar humido de verde
camiñan os bois labregos,
levando os piñeiros mortos
no primeiro cadaleito.



—O serán cóncavo e fondo

molla poI-o mar os ecos
das doídas bateladas
que pinga a campá do ceo—



Ficou chorando no campo
o enorme e viudo vento,
buscándoos âs palpadelas
na orfandade do ermo.


 

CANZÓN DO TEMPORAL

Un carro tirado por negras nubes trae el temporal del sur.

 

CANZÓN DO TEMPORAL

Os berros dos mazaricos
rachan as sedas do mar,
no carro das mouras nubens
vén do sur o temporal.


Nas barras e nos peiraos
rompen as foulas cristadas
de lóstregos azuados
das estrelas afogadas.


Púxose o ceo de loito
pol-os que van afogar.
As centellas como trallas
baten no lombo do mar.

Proel

MANUEL ANTONIO

... HOXE FOI o pasamento do serán

La llegada de la noche como proceso de envejecimiento de los elementos de la naturaleza que se van desvaneciendo y perdiéndose en el tiempo pasado (las huellas y marcas de las ruedas en el camino).

 

 

a) ... HOXE FOI o pasamento do serán

O mar náufrago canso

solagábase en sí mesmo

mais o areeiro non lle dou a man

Que de cavilacións sorraia a corredoira!

Poetas paxaros

voando traxedias

en raids esquencidizos

Ao son dunha devandoira

vai a velliña morrendo

O tempo soneando dá espreguizos

As ponlas dos valados

erguen nas mans

deica o ceo

unha maina resurreición de estrelas

O sol-por epiloga

o pasamento das frores

afogadas nas fontelas

Testas cavilosas de bois e carreteiros

sentimentais ollos de xuvencas

cántigas de mozas

ficaron en pisadas e rodeiras do vieiro

A gaita deixóu no monte

un ronsel antre chorimas

faguendo voltas e relanzos de romaxe

Nos pasivos ollos

acéndese un imán de rimas.