Quero unha aguillada que seña un tesouro,

que non teña falta dende a punta ó cabo,

feita dun caxoto de carballo mouro

criado entre silvas nun terreo escravo.

No forno escocida i escarapelada,

de freba moi limpa, dereita, sin nós.

Pulida e xeitosa. Quero unha aguillada

das millor feitiñas que puido dar Dios.

Xosé Crecente Vega

O ARADO

¡Canto traballa o arado

e nunca está cansado!

Anque a terra ten que abrir

procura non a ferir.

¡Ara na alma, nos leiros,

nos nosos soños valeiros!

A voz do amo manda:

-¡Ei, boi, anda...!

Manuel María, Terra Chá